Viva Vigan!

It’s official, Vigan advances to the next round of the international Search for the new Seven wonder Cities of the World!

It feels right that Vigan is on that list! For one, it is a very historical place where some of the oldest churches of our country where built during the Baroque era. Art, culture, music and people mesh with the modern age. Wildlife preservation, and our culture’s heritage are being constantly highlighted and boasted to tourist and the like.

Also since 1999, Vigan has been added to the World Heritage List by UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization).

My experience in Vigan was for sure one of the highlights of my 2013. I went there twice within the same month! It was May 2013!

Congrats and like Puerto Princesa Underground River who is listed as the New 7 Wonders of Nature, Vigan will also be in the list of the World’s New 7 Wonder Cities!!

VIVA VIGAN!

Five Reasons You’ll Get High With Caramoan

I’m so baked right now reading about it. What more if I am there experiencing it!!!!

The Joys of Journeying

Image Pictures of Matukad island (top left) and of Sabitang Laya (bottom) were grabbed from the website of Gota Village Resort. With permission to publish it.

Going to Caramoan means enduring more than two-hour boat ride from Sabang pier to Guijalo port, a less than ten-minute ride from Guijalo to town proper, and another fifteen-minute road trip (where the road is muddy during rainy season) from town proper to Paniman, one of the jump-off sites for island hopping. Not to mention the seven-hour butt and neck numbing ride if you choose to go to Naga from Manila by bus.

Image Paniman beach, one of the jump-off sites for island hopping

But despite this excruciating, all-day ride travelers have to go through to get to Caramoan, it seems that none of them seem to mind, especially if the basis of this observation would be the number of tourists that have visited the peninsula since it came to…

View original post 600 more words

Kapit Pusa, Buslot sa Kweba

Lahat ng aking isisiwalat ay pawang katotohan lamang at walang bahid na anong kasinungalingan.

 

Ang mga pangyayari ay nangyari noong Abril 27-28 ng taong kasalukuyan.

Unang kaganapan ay ang KAPIT PUSA.

C360_2014-04-26-15-47-55-322Sa mga tinipak na batong ito nangyari ang mga bagay bagay. Kami ay nagsisiyahan sa aming munting tahanan sa ilog ng Tinipak, Daraitan. Sa kagustuhan kong makakuha ng signal ng telepono ko, ako ay umakyat sa batong ito. Walang kahirap hirap ang pagtaas dito.

Nang ako’y nasa itaas na, sinuri ko ang aking telepono kung meron ng signal. wala pa rin. ikot sa kabila, pihit pakanan, tutok sa taas-kaliwa, taas-kanan, diretso-taas. Animo nag lalayag ng watawat.

At nang mapansin na ako ng aming butihing tagapagbantay, si Manong Ed Daraitan (di po un ang kanyang tunay na apelyido), ay agad agad ako sinenyasan na ako’y bumaba. Kalakip nito ay sabihan ang mga kasama ko na ako’y pababain na sa  malalaking bato na to.

Sa kahit anong kagustuhan kong bumaba, di ko magawa. Sadyang sobrang tarik ng aking inakyat. May ilang minuto din ng napansin ng mga kasama ko at si Manong Ed na di ako makababa. Bida Bida sabi ng isa. Parang pusa sabi naman ng isa.

Tinulungan ako ni Manong Ed. Inalay niya ang kanyang balikat para aking tungtungan. Dahan dahan niya itong binaba hanggang nakayanan ko nang maabot ang sahig. At ang tuksuan ay bumuhos. 😀

 

Pangalawang ganapan.

Buslot sa kweba:

C360_2014-04-27-09-24-22-051

Sa unang pagkakataon, ako ay papasok ng kweba (spelunking, caving). Matarik ang pababa ng Kwebang Tungtong. Ang aking ilaw ay hiniram ni Manong Ed, at nanguna sa pagbaba ng kweba. Kaya naman pagsalpa ko sa ilalim, ako ay nabuslot, at natabig ko ang isa sa mga betirano sa aking harapan. Agad agad nag init ang ulo nito, habang ako ay humihingi ng pasensya.

Tinignan ko ang aking kaliwang paa kung meron bang sugat na namumo. Ngunit wala pa. Lumabas ang mga sugat pagkauwi namin galing sa Masaya at nakakakilig na Byaheng Daraitan. Wala akong babaguhin sa mga pangyayari. Dahil sa mga ito, naging makabuluhan at maaalala ko ito hanggang sa huli.